Պրոդյուսեր, լրագրող և բաց հոմոսեքսուալ Րենատ Դավլետգիլդեևը, որի հանդեպ հասարակությունը ագրեսիվ հետապնդում է սկսել իր քամինգ աութից հետո, Snob պարբերականում անդրադարձել է ժամանակակից Ռուսաստանում միասեռամոլների և նրանց հարազատների հանդեպ ատելության խոսքի քարոզչությանը։
Դավլետգիլդեևի հոդվածում ասված է, որ փորձ է արվում հոմոֆոբիան հասարակությանը պարտադրել՝ որպես նոր ազգային գաղափարախոսություն, և դրա հիմնական խոսափողը դաշնային ալիքների քարոզիչներն ու ինտերնետային հանրության դպրոցականներն են:
«Վերջին մի քանի օրերս ես սկսում եմ սոցիալական ցանցերում նամակագրության հարցումների ներդիրը բացելով: Ես կարդում եմ տասնյակ մահվան մաղթանքներ, անպարկեշտություններ, կոպիտ հայհոյանքներ ՝ ուղղված ինձ: Այս ամենը գրում են այսպես կոչված «Տղամարդկանց պետության» ակտիվիստները: Նրանք փորձում են ինձ հասկացնել, որ ինձ նման մարդկանց համար իրենց երկրում տեղ չկա»:
«Բարև կենդանի»
«Կեղտոտ աքաղաղ»
«Քո հետևից գալիս են»
Այսօր նրանք, ովքեր իրենց անվանում են կանանց ու գեյերին ատողների ակումբի ակտիվիստներ, հասել են մայրիկիս: Նա ոչ հրապարակային անձնավորություն է, բայց իրավունքների և ազատության համար պայքարում `լինել այնպիսին, ինչպիսին ես եմ, նա միշտ աջակցել է ինձ: Վլադիսլավ Պոզդնյակովի կողմնակիցները գտան մորս Instagram- ը և սկսեցին մեկնաբանություններ թողնել նրա յուրաքանչյուր գրառման տակ:
«Մի անհանգստացիր, սրանք ուղղակի թրոլներ են», – ողջ օրերս ողջամտորեն ինձ խրախուսում են ընկերներս: Մի պատասխանիր. Մի կերակրիր նրանց: Բայց ամենացավալին այն է, որ մահվան գրեթե յուրաքանչյուր երկրորդ ցանկության հետևում ամենևին դատարկ ավատար չէ մեկ բաժանորդով, այլ իրական մարդ: Արժե բացել պրոֆիլը – ինչպես ձեր աչքի առաջ կհայտնվեն իրական մարդիկ արշավների, սպորտով զբաղվելու, դասընկերների հետ լուսանկարների տեսքով (ինձ և մայրիկիս այդպիսի բառեր գրողների մեծ մասը դպրոցականներ են):
«Վերջդ եկել է»
«Քեզ նման մարդկանց համար այստեղ տեղ չկա»
«Մահ սոդոմիտներին»
Այո, գուցե սա իմ ընտրությունն է `բաց լինել մի երկրում, որտեղ հոմոֆոբիան ազգային գաղափարախոսության մաս է:
Այո, այն փաստը, որ գեյերը երկրի հիմնական, եթե ոչ միակ ներքին թշնամին են (և ոչ կոռումպացված պաշտոնյան կամ բռնաբարող ոստիկանը), նախանձելի կանոնավորությամբ հիշեցնում են բոլոր տեսակի Դմիտրի Կիսելևսներն ու Վլադիմիր Սոլովյովները դաշնային ալիքների եթերներում:
Այո, «գեյերի սրտերը այրելու» մասին արված արտահայտությունը, որը մեկ անգամ հնչել է հեռուստաէկրանից, իրավունք է տալիս պատանուն երկիրը մոլախոտերից մաքրելու համար ինքն իրեն արդարացում շնորհել: Ես ձեզ մի հարց ունեմ ՝ օրինակելի տղամարդիկ, ամուսիններ, հայրեր, որդիներ, բոլորիդ, ում վիճակված է կառուցել ապագայի երանելի երկիրը: Իսկապե՞ս կարծում եք, որ սոցիալական ցանցերում մայրիկիս թունավորելը և նրան գրելը «պոռնիկը աքլոր է ծնել», ձեր կողմից այդքան գովված տղամարդկության օրինակ է:
«Շուրջդ նայելով քայլիր»
«Ստորացված կապիկ»
«Սատկիր մայրիկիդ հետ»
Գեյերը շատ հարմար թիրախ են: Քչերը կպաշտպանեն մեզ. Չէ որ անհարմար է սատարել նրանց, ովքեր փոքրամասնություն են: Շատ ավելի հեշտ է լինել ուժեղների հետ: Բացի դա, մնում է պաշտպանել հրապարակային նույնասեռականի, ու մարդիկ, անշուշտ, կորոշեն, որ պաշտպանողն ինքը նույնպես «նրանցից մեկն է» (այստեղ շատ կարևոր է ծաղրական կերպարներով մեզ ներկայացնելը՝ կանացի շարժումով ձեռքը հետ տանել կամ ծիծաղելի ձայնը բարձրացնել):
Օրերս, հենց այդպես, ծամածռվելով և ձայնում ու շարժումներում շաբլոնային կարծրատիպերով մարմնավորելով սովորական գեյ ենթատեսակի ներկայացուցչին, ծաղրուծանակի ենթարկեց ինձ հեռուստահաղորդավար Վլադիմիր Սոլովևը։
“Սրիկա”
«Պեդերաստ»
«Մեղսավոր»
